Alchornea floribunda
Amanita muscaria
Anandenathera perergrina
Areca catechu
Argemone mexicana
Argyreia nervosa
Artemisia absinthium
Aspalathus linearis
Atropa belladonna
Banisteriopsis caapi
Calea zacatechichi
Catha edulis
Centella asiatica
Cola nitida
Datura stramonium
Diplopterys cabrerana
Eleutherococcus senticosus
Eschscholzia californica
Gingko biloba
Heimia salicifolia
Humulus lupulus
Hyoscyamus niger
Illex paraguariensis
Ipomea violacea
Kaempferia galanga
Lactuca virosa
Lagochilus inebrians
Leonotis leonurus
Leonotis nepetifolia
Leonurus sibiricus
Lepidium meyenii
Lobelia inflata
Lophophora williamsii
Mimosa hostilis
Mitragyna speciosa
Nepeta cataria
Nicotiana rustica
Nymphea caerulea
Passiflora incarnata
Paulinia cupana
Peganum harmala
Piper methysticum
Psychotria viridis
Salvia divinorum
Sceletium tortuosum
Scutellaria lateriflora
Sida cordifolia
Tabernanthe iboga
Tagetes lucida
Tricocereus pachanoi
Turnera diffusa
Withania somnifera
Virola theiodora
Voacanga africana

Nazwa łacinska: Scutellaria lateriflora L.
Synonim: ..
Inne nazwy: Tarczyca, Skullcap/Scullcap, Virginia Skullcap, Blue Pimpernel, Helmet Flower, Hoodwort, Mad-dog Weed, Madweed, Madderweed, Mad-Dog Skullcap, Quaker Bonnet/Hat
Rodzina: Labiatae

Opis botaniczny:
Scutelaria jest wieloletnią rośliną, dochodzącą do metra wysokości. Ulistnienie naprzeciwległe z jajowatymi, ząbkowanymi liśćmi. Kwiaty są jasnoniebieskie kwitnące od lipca do września, dwuwargowe, warga większa ma kształt hełmu. Kielich po odpadnęciu korony pozostaje aby skryć nasiona.
Tarczyca rośnie głównie na terenach podmokłych.

Głównymi składnikami są:
- flawonoidy (apigenina, hispidulina, luteolina, scutellareina,
- scutellarein (gorzki glikozyd);
- irydoidy (katalpol-ma działanie przeciwwirusowe);
- lotny olejek (limonen),
- terpineol (monoterpen),
- d-kadinen,
- cariofilen,
- trans-b-farnezen,
- b-humulen [seskwiterpen]);
inne składniki lignina, żywice, tanina.

Pokrewne gatunki (S. baicalensis - Tarczyca bajkalska - Baical Skullcap, Huang quin/qin) zawierają:
- bajkaleinę,
- bajkalinę,
- chryzynę,
- oroxylinę A,
- skullcapflawon II,
- wogoninę.

Surowiec ma działanie uspokajające, przeciwlękowe, rozluźniające mięśnie, przeciwzapalne, łagodzące bóle nerwowe, stosowane też w bezsenności.

Opis historczny:
Ziele tarczycy było używane przez rdzennych mieszkańców Ameryki Pół. w leczeniu wścieklizny na długo przed europejczykami zyskując w ten sposób określenie "Mad dog".

Przedmiotem wielu debat i kontrowersji było użycie tej rośliny w leczeniu wodowstrętu. W 1772 pewien doktor twierdził, że wyleczył nią 400 osób i 1000 sztuk bydła, które było pogryzione przez "wściekłe psy". Wielu innych lekarzy potwierdziło ten sukces. Metoda ta miała jednak wielu przeciwników wśród przedstawicieli ówczesnej medycyny. Jednak swego czasu roslina ta była wpisana do farmakopei Stanów Zjednoczonych. W XIXw. kongres zwołany przez anglo-amerykańskich zwolenników ziołowej medycyny potwierdził wpływ tej rośliny na wzmocnienie układu nerwowego oraz stosowaniu jej w epilepsji i schizofrenni.

W 1973 w Chinach odkryto grobowiec (z II w n.e.) zawierający drewniane tabliczki ze spisem ziół, odwarów, nalewek, maści i tam m.in. znaleziono zapis traktujący o wykorzystaniu scullcapu w leczeniu czerwonki i biegunek.

Dzisiaj tarczyca (scullcap) jest jednym z najlepszych ziół w leczeniu dolegliwości na tle nerwowym działającym tonizująco w okresach stresu. Jej wzmacniające właściwości pomagają wzmacniać i odżywiać układ nerwowy, łagodzić stres i lęki. Jej przeciwskurczowe działanie jest szczególnie użytczne kiedy stres wywołuje nadmierne napięcie mięśni. Jest często przepisywana sama lub w połączeniu z innymi ziołami w leczeniu bezsenności i bólów menstruacyjnych. W przeszłości europejskie gatunki tarczycy (np. S. glericulata) były używane w podobny sposób jak S. lateriflora jednak stwierdzono, że wywołują słabsze efekty.

Tarczyca bajkalska została obszernie zbadana w Chinach, gdzie wyraźnie wzkazano na jej silne własności przeciwzapalne w dużej mierze z powodu obecności flawonoidów. Wspólnie z innymi ziołami, które zawierają dużo flawonoidów, bardzo dobrze działają na kruche naczynia (żylaki).

Małe dawki są korzystne w leczeniu spazmów, bóli głowy, napięć i drżeń mięśni, arytmii, bezsenności i drażliwości. Nadmierne użycie albo przedawkowanie może spowodować zawrót głowy, odrętwienie, otumanienie i zmieszanie. Sugerowane dawki to: sproszkowane ziele: 1-2 g lub napar 3x dziennie, Ekstrakt: (1:1 w 25% alkoholu) 2-4 ml 3x dziennie, Nalewka: (1:5 w 45% alkoholu) 1-2 ml 3x dziennie. Ziele nie powino być stosowane przez kobiety w ciąży oraz karmiące.


Powyżej: Skullcap - roślina.


Powyżej: Skullcap - kwiat.
(c) copyright 2004 - 2013 coffeshop.pl, Na sprzedaż domeny branżowe: zioła, leki, dopalacze, akcesoria head-shop