Alchornea floribunda
Amanita muscaria
Anandenathera perergrina
Areca catechu
Argemone mexicana
Argyreia nervosa
Artemisia absinthium
Aspalathus linearis
Atropa belladonna
Banisteriopsis caapi
Calea zacatechichi
Catha edulis
Centella asiatica
Cola nitida
Datura stramonium
Diplopterys cabrerana
Eleutherococcus senticosus
Eschscholzia californica
Gingko biloba
Heimia salicifolia
Humulus lupulus
Hyoscyamus niger
Illex paraguariensis
Ipomea violacea
Kaempferia galanga
Lactuca virosa
Lagochilus inebrians
Leonotis leonurus
Leonotis nepetifolia
Leonurus sibiricus
Lepidium meyenii
Lobelia inflata
Lophophora williamsii
Mimosa hostilis
Mitragyna speciosa
Nepeta cataria
Nicotiana rustica
Nymphea caerulea
Passiflora incarnata
Paulinia cupana
Peganum harmala
Piper methysticum
Psychotria viridis
Salvia divinorum
Sceletium tortuosum
Scutellaria lateriflora
Sida cordifolia
Tabernanthe iboga
Tagetes lucida
Tricocereus pachanoi
Turnera diffusa
Withania somnifera
Virola theiodora
Voacanga africana
Nazwa łacinska: Passiflora incarnata
Synonim: Męczennica cielista
Inne nazwy: Passion flower
Rodzina: Passifloracae

Opis botaniczny:
Ojczyzną passiflory jes Ameryka Północna i Środkowa. Pnącze wieloletnie, obficie kwitnące - tworzy gęste pędy długości do 3m. Liscie o kształcie serca, naprzemianległe. Kwiaty białe, wielkości 7-9 cm często zabarwione pasmami w innym kolorze.

Znanych jest ponad 400 gatunków należących do rodzaju Passiflora, rosnących przeważnie w Ameryce Środkowej i Południowej, nieliczne rosną także w Azji, Australii i na Madagaskarze. Kwiaty osadzone pojedynczo lub zebrane w grona w kątach liści. Nadają się do dekoracji okien lub balkonów. Owoce większości gatunków jadalne, a owoc męczennicy olbrzymiej nazywany jest marakują.

Z męczennicami i ich alkaloidami harmanowymi jest różnie. Najpierw zidentyfikowano ich obecność a następnie w kilkanaście lat później pojawiały się doniesienia, że ich tam nie ma.

Obecnie znów się okazało, że jednak są obecne dlatego teraz w przemyśle farmaceutycznym myśli się o wycofaniu preparatów z passiflorą ze względu na zawartość alkaloidów halucynogennych. Wszystko to wynika z tego, że skład chemiczny tych roślin zależny jest nie tylko od gatunku, ale i klimatu, sposobu uprawy i nawożenia i mnóstwa innych czynników (nawet od tego jaką zastosujemy metodę analizy).

Z alkaloidów "stwierdzono" obecność:
- harmanu,
- harminy,
- passifloryny (wszystkie w małych dawkach działają uspokajająco.

Ważnym okazała się obecność flawonoidów (najważniejszy to chryzyna), która okazała się mieć zdolność wpływania na konformację receptorów benzodiazapinowych (na które działa np. Diazepam, Relanium) z czym wiąże się działanie uspokajające (sedativa) i przeciwlękowe (anxiolitica).

Z flawonoidów są tu jeszcze:
- witeksyna,
- orientyna,
- pochodne apigeniny i luteoliny.

Opis historczny:
Od czasów prekolumbijskich wykorzystywano rózne gatunki passiflory jako pożywienie i leki (środek uspokajający przy niepokoju, nerwowości i kłopotach z zasypianiem). Korzenie odmiany involcurata stosuje się jako dodatek do Ayahuasca.

Poszczególne części kwiatu przypominają - zdaniem niektórych - narzędzia męki Chrystusa (młotki, gwoździe) i stąd nazwa - męczennica (z łaciny "passio" - cierpienie, "flos" - kwiat), znana również jako: "ziele męki Pańskiej".

Wyciągi otrzymywane z Passion flower mają działanie uspokajające na ośrodkowy układ nerwy i rozkurczają mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, macicy i naczyń krwionośnych. Pranalewkę przygotowuje się z części nadziemnych rośliny.


Powyżej: Ziele passiflory.


Powyżej: Kwiat Passiflora incarnata.
(c) copyright 2004 - 2013 coffeshop.pl, Na sprzedaż domeny branżowe: zioła, leki, dopalacze, akcesoria head-shop