Alchornea floribunda
Amanita muscaria
Anandenathera perergrina
Areca catechu
Argemone mexicana
Argyreia nervosa
Artemisia absinthium
Aspalathus linearis
Atropa belladonna
Banisteriopsis caapi
Calea zacatechichi
Catha edulis
Centella asiatica
Cola nitida
Datura stramonium
Diplopterys cabrerana
Eleutherococcus senticosus
Eschscholzia californica
Gingko biloba
Heimia salicifolia
Humulus lupulus
Hyoscyamus niger
Illex paraguariensis
Ipomea violacea
Kaempferia galanga
Lactuca virosa
Lagochilus inebrians
Leonotis leonurus
Leonotis nepetifolia
Leonurus sibiricus
Lepidium meyenii
Lobelia inflata
Lophophora williamsii
Mimosa hostilis
Mitragyna speciosa
Nepeta cataria
Nicotiana rustica
Nymphea caerulea
Passiflora incarnata
Paulinia cupana
Peganum harmala
Piper methysticum
Psychotria viridis
Salvia divinorum
Sceletium tortuosum
Scutellaria lateriflora
Sida cordifolia
Tabernanthe iboga
Tagetes lucida
Tricocereus pachanoi
Turnera diffusa
Withania somnifera
Virola theiodora
Voacanga africana

Nazwa łacinska: Lagochilus inebrians
Synonim: ...
Inne nazwy: Turkistan Mint, Inebriating Mint, Intoxicating Mint
Rodzina: Labiatae

Opis botaniczny:
Lagochilus jest wieloletnią rośliną - liściastym krzewem dochodzącym do 1m wysokości. Romboidalne liście osadzone są naprzeciwlegle a z pachwin wyrastają obupłciowe kwiaty. Znanych jest ponad 30 gatunków tego rodzaju. Rozpowszechniły się na terenach od centralnej Azji po Afganistan, jednak ten gatunek występuje endemicznie tylko w niektórych regionach Uzbekistanu.

Z rośliny tej wyizolowano aditerpen nazwany lagochiliną. Jego zawartość waha się 1-3%.


Opis historczny:
Lagochilus jest jednym z najrzadszych entheogenów. Roślina ta była od bardzo dawna wykorzystywana ze względu na swoje właściwości odurzające i uspokajające.

Plemiona z terenów centralnej Azji używały jej w formie naparów (herbaty). Ten gorzki napój był sporządzany z wysuszonych gałęzi tego krzewu a ze względu na smak - często wymaga słodzenia. Gałęzie zbiera się na jesieni, kiedy kwiaty przekwitną (wtedy jest najwieksze stężenie lagochiliny) a następnie suszy.

Roślina jest do dziś wykorzystywana jako środek przeciwskurczowy, przeciwuczuleniowy, hamujący krwawienie, obniżający ciśnienie, uspokajający a przede wszystkim łągodnie halucynogenny. Mimo swojej nazwy "inebrians" (co oznacza środek upajający, wyskokowy) roślina ma bardziej działanie uspokajające niż euforyzujące. Skutecznie działającą dawką ma być 10-15g suszonych liści, z których można przygotować gorzką herbatę.


Powyżej: Lagochilus inebrians.


Powyżej: Susz Lagochilus inebrians.

(c) copyright 2004 - 2013 coffeshop.pl, Na sprzedaż domeny branżowe: zioła, leki, dopalacze, akcesoria head-shop