Alchornea floribunda
Amanita muscaria
Anandenathera perergrina
Areca catechu
Argemone mexicana
Argyreia nervosa
Artemisia absinthium
Aspalathus linearis
Atropa belladonna
Banisteriopsis caapi
Calea zacatechichi
Catha edulis
Centella asiatica
Cola nitida
Datura stramonium
Diplopterys cabrerana
Eleutherococcus senticosus
Eschscholzia californica
Gingko biloba
Heimia salicifolia
Humulus lupulus
Hyoscyamus niger
Illex paraguariensis
Ipomea violacea
Kaempferia galanga
Lactuca virosa
Lagochilus inebrians
Leonotis leonurus
Leonotis nepetifolia
Leonurus sibiricus
Lepidium meyenii
Lobelia inflata
Lophophora williamsii
Mimosa hostilis
Mitragyna speciosa
Nepeta cataria
Nicotiana rustica
Nymphea caerulea
Passiflora incarnata
Paulinia cupana
Peganum harmala
Piper methysticum
Psychotria viridis
Salvia divinorum
Sceletium tortuosum
Scutellaria lateriflora
Sida cordifolia
Tabernanthe iboga
Tagetes lucida
Tricocereus pachanoi
Turnera diffusa
Withania somnifera
Virola theiodora
Voacanga africana

Nazwa łacinska: Piper methysticum
Synonim:
Inne nazwy: Kava-kava, kawa-kawa
Rodzina: Piperaceae

Opis botaniczny:
Krzew do 4 metrów wysokości. Liście jasnozielone, duże, kształtu sercowatego dochodzące do 20cm średnicy. Wytwarza potężne, drzewiaste kłącza, które zbierane są przez mieszkańców Polinezji. Występuje również na Nowej Gwinei, wyspach południowego Pacyfiku, Wyspach Salomona, Fidżi, Samoa oraz Tahiti.

W jej łodydze i korzeniu zawarte są alkaloidy powodujące stan beztroski i szczęścia: kavalaktony.

Opis historczny:
Najpopularniejsza używka Polinezji - spożywana w postaci płynnej. Napój pobudzający preparowany jest poprzez moczenie korzenia w wodzie. Napój odurzający otrzymuje się żując kłącze i mieszając ze śliną, a następnie zalewając mieszankę wodą i odstawiając do fermentacji. Tradycyjne naczynie do picia kavy-kavy to czarki ze skorupy kokosa. Świeży korzeń jest niesmaczny i nie nadaje się do spożycia. Dopiero po wysuszeniu i zmieszaniu go z alkoholem lub neutralizującymi olejkami, zyskuje wszystkie swoje walory.

Najstarsze ślady używania kavy przez wyspiarzy regionu Pacyfiku sięgają 3000 lat. Jej uprawa do dziś jest bardzo ważna w kulturze narodów Oceanii. Korzeń kavy stanowił często symboliczny prezent przy ważnych uroczystościach.

Tubylcy wierzą, że picie kavy łagodzi gniew i uspokaja - wśród wielu plemion jest ona symbolem pokoju. Kava może być też przyczyną senności i z tego powodu stała się nawet przedmiotem publicznej debaty w Vanuatu (archipelag Hybrydy). Premier tego kraju Edward Natapei oświadczył niedawno, że wieczorne spotkania przy szklance kavy powodują spóźnienia wielu obywateli do pracy następnego dnia. Podobny problem miały władze sąsiedniego Fidżi i postanowiły rozwiązać go bezkompromisowo: w większości urzędów i w niektórych firmach wprowadzono zakaz picia kavy w miejscu pracy.

Według legendy kavę odkryły kobiety i dopiero przekazały tajemnicę mężczyznom. Dziś przywilej picia kawy-kawy należy w Polinezji do mężczyzn.

Kava-kava dla kultury Zachodu odkryli dwaj francuscy aptekarze: Cuzent i Gobley (praca opublikowana w latach 50 XIX wieku), chociaż równie często za jej odkrywcę uważa się Louisa Lewina (badania farmakologiczne kavy w latach 80 XIX wieku).

W Melanezji zaprzestano picia kawy jeszcze przed przybyciem tam pierwszych przybyszy z Europy, mimo że źródła wskazują, iż wcześniej zwyczaj ten był tam szeroko praktykowany. Według W.H.R. Riversa spowodowane to zostało migracją ludów żujących betel. Jednak późniejsze badania wskazują na naczelną rolę utraty autorytetu przez ówczesne elity władzy Melanezji.

DOWNLOAD:


Powyżej: w naturze.

Powyżej: zbliżenie "skórzastego" liścia.
(c) copyright 2004 - 2013 coffeshop.pl, Na sprzedaż domeny branżowe: zioła, leki, dopalacze, akcesoria head-shop