Alchornea floribunda
Amanita muscaria
Anandenathera perergrina
Areca catechu
Argemone mexicana
Argyreia nervosa
Artemisia absinthium
Aspalathus linearis
Atropa belladonna
Banisteriopsis caapi
Calea zacatechichi
Catha edulis
Centella asiatica
Cola nitida
Datura stramonium
Diplopterys cabrerana
Eleutherococcus senticosus
Eschscholzia californica
Gingko biloba
Heimia salicifolia
Humulus lupulus
Hyoscyamus niger
Illex paraguariensis
Ipomea violacea
Kaempferia galanga
Lactuca virosa
Lagochilus inebrians
Leonotis leonurus
Leonotis nepetifolia
Leonurus sibiricus
Lepidium meyenii
Lobelia inflata
Lophophora williamsii
Mimosa hostilis
Mitragyna speciosa
Nepeta cataria
Nicotiana rustica
Nymphea caerulea
Passiflora incarnata
Paulinia cupana
Peganum harmala
Piper methysticum
Psychotria viridis
Salvia divinorum
Sceletium tortuosum
Scutellaria lateriflora
Sida cordifolia
Tabernanthe iboga
Tagetes lucida
Tricocereus pachanoi
Turnera diffusa
Withania somnifera
Virola theiodora
Voacanga africana

Nazwa łacinska: Aspalathus linearis
Synonim:
Inne nazwy: Rooibos, Redbush i Redbos
Rodzina: Camelliaceae

Opis botaniczny:
Krzew czerwonokrzewu osiąga wysokość do 2 metrów, liście przypominają igły sosnowe, kwitnie na żółto w październiku. Gałęzie zbierane są od lata do wczesnej jesieni.

Roślina nie zawiera kofeiny, nie zawiera również taniny (garbników), które utrudniają m.in. absorpcję potrzebnego nam żelaza.

Zawiera za to mnóstwo:
- flawonoidów (katechina, izokwercetyna, kwercetyna, luteolina, rutyna),
- polifenoli (asplatyna)
i kwasów fenolowych (kwas kawowy, ferulowy, wanilinowy).

Ponadto:
- oligosacharydy i polisacharydy
- sole mineralne.

Dlaczego to takie ważne?

Otóż używanie halucynogenów i ogólnie substancji psychoaktywnych powoduje zwiększoną ilość neroprzekaźników w mózgu. Potem te neuroprzekaźniki są rozkładane m.in. przez MAO, która powoduje ich oksydatywną dezaminację z uwolnieniem sporej ilości toksycznych wolnych rodników uszkadzających nasze komórki nerwowe. Można temu zapobiec podając wcześniej jakieś przeciwutleniacze np. vit. C.

Patrząc na ten skład trudno sobie wyobrazić lepsze antyoksydanty (chodzi o te flawonoidy i polifenole). Dodatkowo niektóre z ciał czynnych (polisacharydy i fenolokwasy) mają działanie antymutagenne i przeciwrakowe (np. mózgu).

Opis historczny:
Roślina znana stosunkowo krótko czyli od pierwszych lat XX wieku. Rosjanin Benjamin Ginsberg pierwszy zainteresował się krzewem uprawianym w górach Cedar w Afryce Południowej, niedaleko Kapsztadu.

W Afryce Środkowej czrwonokrzew traktowany był tak, jak w Chinach żen szeń, uniwersalny lek i święta roślina.

Napój z tego krzewu pił szaman przed seansami uzdrowicielskimi, podawano go również starszyźnie plemiennej, kobietom przed porodem oraz wojownikom przed polowaniem lub walką. Plemiona Afrykańskie kojarzą go - ze wzgledu na kolor naparu z krwią - uważano, że w krzewie mieszkają dusze przodków, którzy czuwają nad losem plemienia. Wystające korzenie, które obummarły, zamieniano na amulety dla bezpłodnych kobiet i chorowitych dzieci. W pobliżu krzewu - pod karą śmierci lub wygnania - nie wolno było załatwiać żadnych spraw nieczystych, zarówno natury cielesnej jak i duchowej.

Krzew potrafił jakoby sam wyczuć chorobę u pacjenta. Jego działanie magiczne polegało na tym, że napój z "ogrzanej krwi nieba" rozpływał się po ciele i trafiał w blokady energii.

Wartości czerwonokrzewu docenił dr David Livingstone, który był podróżnikiem, lekarzem i odkrywcą. Zachęcony przez tubylców stosował napary z czerwonej herbaty do obmywania ran, odkażania, leczenia, na obrzęki i stany po ukąszeniach węży i skorpionów.


Powyżej: Suszone ziele Rooibos tea.

(c) copyright 2004 - 2013 coffeshop.pl, Na sprzedaż domeny branżowe: zioła, leki, dopalacze, akcesoria head-shop