Alchornea floribunda
Amanita muscaria
Anandenathera perergrina
Areca catechu
Argemone mexicana
Argyreia nervosa
Artemisia absinthium
Aspalathus linearis
Atropa belladonna
Banisteriopsis caapi
Calea zacatechichi
Catha edulis
Centella asiatica
Cola nitida
Datura stramonium
Diplopterys cabrerana
Eleutherococcus senticosus
Eschscholzia californica
Gingko biloba
Heimia salicifolia
Humulus lupulus
Hyoscyamus niger
Illex paraguariensis
Ipomea violacea
Kaempferia galanga
Lactuca virosa
Lagochilus inebrians
Leonotis leonurus
Leonotis nepetifolia
Leonurus sibiricus
Lepidium meyenii
Lobelia inflata
Lophophora williamsii
Mimosa hostilis
Mitragyna speciosa
Nepeta cataria
Nicotiana rustica
Nymphea caerulea
Passiflora incarnata
Paulinia cupana
Peganum harmala
Piper methysticum
Psychotria viridis
Salvia divinorum
Sceletium tortuosum
Scutellaria lateriflora
Sida cordifolia
Tabernanthe iboga
Tagetes lucida
Tricocereus pachanoi
Turnera diffusa
Withania somnifera
Virola theiodora
Voacanga africana
Nazwa łacinska: Argemone mexicana
Synonim: Papaver spinosum
Inne nazwy: Argemon meksykański, Mak kolczasty, Mexican Poppy, Prickly Poppy, Chicalote
Rodzina: Papaveraceae

Opis botaniczny:
Roślina jednoroczna o wysokości ok. 90 cm - liście i łodygi kolczaste, koloru szarozielonego. Występuje w Ameryce śr. i południowej - introdukowana w Europie. Kwiaty żółte czasami czerwonawe lub bladoróżowe - kwitnie od lipca do września. Tworzy torebki nasienne, nasiona małe, kuliste ok. 2,5 mm. Wymaga dużo światła i ciepła. Roslina ozdobna, rzadko zdziczała.

Głównymi ciałami czynnymi surowca są alkaloidy (0,10-0,13%):

ALKALOIDY PROTOPINOWE:
-Protopina (najwięcej w zielu- ok. 0,08%)
-Alfa-allokryptopina (gł. w korzeniu)

ALKALOIDY PROTOBERBERYNOWE:
-Berberyna (głównie w zielu- ok. 0,04%)
-Koptyzyna (najwięcej w nasionach)

ALKALOIDY BENZOFENANTRYDYOWE (ich działanie trochę przypomina alkaloidy opium):
-Cheletryna (najwięcej w korzeniu) Jest silnie trująca, w większych dawkach śmiertelna z powodu porażenia oddechu.
-Dihydrocheletryna (najwięcej w korzeniu)
-Sangwinaryna (najwięcej w nasionach). Działa początkowo narkotycznie, następnie zaś wywołuje skurcze.
-Dihydrosangwinaryna (najwięcej w zielu).

Ponadto kwiaty zawierają flawonoidy- pochodne izoramnetyny.

W nasionach oprócz wymienionych alkaloidów i tłuszczy składnikiem olejku jest m.in. mirystycyna (z czym pewnie wiąże się owo ich "lekko halucynogenne" działanie ponieważ występuje ona również w gałce) oraz kwas mirystycynowy (nieaktywny).

Ogólnie surowiec, ze względu na zawierające alkaloidy działa przeciwbólowo, lekko znieczulająco i uspokajająco.

Opis historczny:
Pierwsze wzmianki o Argemonie meksykańskim znajdujemy w dokumentach z okresu kolonialnego.

W Meksyku pali się liście Argemonu jako namiastkę marihuany i afrodyzjak. Niedojrzałe makówki są również nacinane i w ten sposób pozyskuje się z nich sok mleczny, który następnie jest palony lub przyjmowany doustnie jako substytut opium.

W Paragwaju korzenie Argemonu wraz z dodatkiem liści Yerba Mate są podstawą do przyrządzania stymulującej herbaty.

W etnomedycynie Majów i Azteków stosowano Argemon jako roślinę znieczulającą i przeciwbólową (spotykane do dziś w szpitalach meksykańskich).

Przy zaburzeniach snu i bezsenności Argemon podawany bywa na Karaibach, w Afryce i Europie stosowany raczej jako środek uspokajający.

Spotykane są doniesienia o lekko halucynogennym działaniu nasion Argemonu - nie są znane działania uboczne.

Powyżej: pocięty i ususzony Argemon meksykański.
Powyżej: kwiat Argemonu meksykańskiego.
Powyżej: zbliżenie liścia Argemonu.
(c) copyright 2004 - 2013 coffeshop.pl, Na sprzedaż domeny branżowe: zioła, leki, dopalacze, akcesoria head-shop