Alchornea floribunda
Amanita muscaria
Anandenathera perergrina
Areca catechu
Argemone mexicana
Argyreia nervosa
Artemisia absinthium
Aspalathus linearis
Atropa belladonna
Banisteriopsis caapi
Calea zacatechichi
Catha edulis
Centella asiatica
Cola nitida
Datura stramonium
Diplopterys cabrerana
Eleutherococcus senticosus
Eschscholzia californica
Gingko biloba
Heimia salicifolia
Humulus lupulus
Hyoscyamus niger
Illex paraguariensis
Ipomea violacea
Kaempferia galanga
Lactuca virosa
Lagochilus inebrians
Leonotis leonurus
Leonotis nepetifolia
Leonurus sibiricus
Lepidium meyenii
Lobelia inflata
Lophophora williamsii
Mimosa hostilis
Mitragyna speciosa
Nepeta cataria
Nicotiana rustica
Nymphea caerulea
Passiflora incarnata
Paulinia cupana
Peganum harmala
Piper methysticum
Psychotria viridis
Salvia divinorum
Sceletium tortuosum
Scutellaria lateriflora
Sida cordifolia
Tabernanthe iboga
Tagetes lucida
Tricocereus pachanoi
Turnera diffusa
Withania somnifera
Virola theiodora
Voacanga africana
Nazwa łacinska: Areca catechu
Synonim: Areca guavia
Inne nazwy: Betel, pinang, palma kateszowa
Rodzina: Arecaceae

Opis botaniczny:
Palma o wysokości do 20 m - wachlarze korony mają do 1,5m, liście pierzaste, owoc jagoda - miąższ koloru brązowego. Orzechy długości do 7cm koloru pomarańczowego, zawierają 1 nasienie o wadze do 10g. Roślina uprawna w Indiach, Pakistanie, na Sri lance i Tajwanie. Kwitnie od maja do czerwca.

Alkaloidy:

najwięcej jest arekoliny [7.5 g/g],

a towarzyszą jej:
-arekaidyna (zhydrolizowana pochodna) [1.5 mg/g],
-guwacyna [2.9 mg/g],
-guwakolina [2.0 mg/g],
-arekaina,
-arekolidyna i cholina.

Ponadto, z mniej ważnych związków należałoby wymienić:
-hydroksychawikol,
-safrol (oba w organizmie ulegają powolnym przemianom do meskalinopodobnych związków - jak w gałce - ale w areca jest ich za mało a poza tym występują w liściach a nie w owocach),
-garbniki,
-kwas galusowy i niewielkie ilości olejku eterycznego.

Alkaloidy w surowcu związane są z garbnikami katechinowymi i dopiero pod wpływem śliny, a jeszcze lepiej dodawanego wapna, ulegają uwolnieniu.

Arekolina to ester:
N-metylo-1,2,5,6-czterohydronikotynian metylu.

Natomiast arekaidyna jest wolnym kwasem
N-metylo-1,2,5,6-czterohydronikotynowym.

Oba związki okazały się mieć podobne działanie. Arekaidyna, oprócz tego, że jest obecna w surowcu to powstaje w organizmie z arekoliny przez jej hydrolizę.
Arekolina jest parasympatykomimetykiem, tzn. pobudza układ parasympatyczny. Oprócz działania receptorowego jest również inhibitorem acetylocholinesterazy, która rozkłada acetylocholinę. Efektem takiego działania jest wzmożone wydzielanie śliny, potu oraz pobudzenie perystaltyki przewodu pokarmowego (co daje poprawienie trawienia oraz działanie przeczyszczające).

Obecnie bromowodorek arekoliny jest stosowany w weterynarii ze względu na swoje działanie przeciwrobacze i przeciwpasożytnicze.


Działanie psychotropowe surowca tłumaczone jest cholinomimetycznm działaniem, ale także pojawiają się opinie o hamowaniu MAO (niepotwierdzone klinicznie), co miałoby poprawiać nastrój a także antagonizmem dla receptorów GABA (a więc receptorów dla aminokwasów hamujących, przez co zwiększa się udział aminokwasów pobudzających działających na receptory NMDA).

Przyjęcie od 8 do 10g surowca grozi śmiercią w wyniku porażenia serca i oddechu.

Opis historczny:
Około roku 340 p.n.e. o palmie arekowej pisał Herodot. Jest to roslina często wspominana w opisach arabskich i europejskich podróżników.

Tradycyjnie używkę (tzw. prymka betelu) przygotowywuje się z rozdrobninego orzecha, zawinietego w 2-3 liście pieprzu betelowego i zmieszanego z wapnem gaszonym (np. skorupy ślimaków). Dodatki aromatyczne: gambir, gałka muszkatołowa, goździki, pieprz czarny, pieprz metystynowy i kardamon.

W etnomedycynie betel stosuje się jako środek przeciw robakom (alkaloidy działają toksycznie na pasożyty w jelitach) i biegunce oraz przy zaburzeniach trawiennych, jako środek wzmacniający i afrodyzjak. Betel charakteryzuje się łagodnym działaniem odurzającym, euforyzującym i pobudzającym.

Nasiona według tradycji bramińskiej zapewniają jeden z ośmiu rodzajów rozkoszy.

Ludzie żujący betel stanowią 10 procent ludności świata.

Najstarsze stanowisko archeologiczne gdzie odkryto pozostałości betelu to Jaskinia Duchów w Tajlandii (datowanie około 7000 - 7500 p.n.e.).


Powyżej: Całe orzechy.


Powyżej: Sproszkowane orzechy palmy betelowej.

(c) copyright 2004 - 2013 coffeshop.pl, Na sprzedaż domeny branżowe: zioła, leki, dopalacze, akcesoria head-shop